Ontsnappen aan het vlakke land: de mooiste motorroutes binnen bereik van Nederland

Elke Nederlandse motorrijder kent het gevoel. Je richt de motor op een perfecte zomerochtend op de horizon, de weg rolt zich voor je uit, en hij blijft zich uitrollen, kaarsrecht, langs nog een polder, nog een sloot, nog een onmogelijk keurige rij bomen. Nederland is een heerlijk land om te wonen en een lastig land om een bocht te vinden. Maar hier is het geheim dat elke ervaren rijder in de Lage Landen vroeg of laat leert: je hoeft niet ver te gaan. Twee van de mooiste motorgebieden van Europa liggen rustig te wachten in het zuiden, dichtbij genoeg om er voor de lunch te zijn en rijk genoeg om je een weekend zoet te houden. Zo ontsnap je aan het vlakke land.

De twee ontsnappingen: weet wat elk gebied biedt

Er liggen twee prachtige bestemmingen op comfortabele afstand van het grootste deel van Nederland, en ze hebben een verschillend karakter. Kies op stemming.

De Belgische Ardennen zijn de dichtstbijzijnde en de zachtste van de twee: een golvende wereld van diep bos, rivierdalen en kleine stenen dorpjes, doorregen met wegen die vloeien in plaats van vechten. Het is een plek voor ritme, voor het aaneenrijgen van bocht na bocht in een tempo dat aanvoelt als dansen.

De Duitse Eifel is wilder en dramatischer, een vulkanisch hoogland met scherpere heuvels, langere sweepers en de aantrekkingskracht van het beroemdste circuit ter wereld. Hij beloont ambitie. Samen dekken ze zowat elk soort rit dat een wegmotorrijder kan wensen, en beide beginnen op maar een paar uur van de Nederlandse grens.

De Ardennen: ritme in het bos

Vanuit Maastricht of Eindhoven liggen de Ardennen verrassend dichtbij. Duik zuidwaarts langs Luik en binnen een uurtje begint het land te plooien, dunt het verkeer uit en gaat de weg weer iets betekenen.

Het juweel is de Semois-vallei. De rivier kronkelt in strakke, theatrale lussen door steile beboste heuvels, en de wegen die hem volgen, rond Bouillon en omhoog naar de uitkijkpunten bij Rochehaut en Frahan, leveren een van de mooiste panorama's van Noord-Europa. Stop bij het uitzicht van Frahan, zet de motor af, en je begrijpt waarom rijders blijven terugkomen. In de buurt bieden de wegen rond La Roche-en-Ardenne en Durbuy meer van hetzelfde: boomtunnels, rivierovergangen en dorpjes gebouwd voor een koffie en een blik op ieders motor.

Voor de pelgrims is er Spa-Francorchamps. Op een gewone dag mag je het Grand-Prix-circuit niet op, maar de streek eromheen, de wegen door het bos van de Hoge Venen en omhoog naar het hoge veenplateau, is op zichzelf schitterend motorrijden, en het stadje Spa is een prima uitvalsbasis.

De Ardennen belonen een bepaald soort rijden: soepel, vloeiend, ongehaast. Dit is geen plek om achter een cijfer aan te jagen. Het is een plek om een ritme te vinden en erin te blijven.

De Eifel: sweepers, vulkanen en de Ring

Steek de grens over naar Duitsland en de sfeer verandert. De Eifel is een oud vulkanisch landschap, en je voelt het in de wegen: grotere hoogteverschillen, langere zichtlijnen, een gevoel van ruimte dat de Ardennen missen. Vanuit het zuiden van Nederland is het een makkelijke halve dag rijden naar het goede spul.

In het hart ervan ligt, onvermijdelijk, de Nürburgring. Ook als je nooit een wiel op de legendarische Nordschleife zet, is de streek eromheen een speeltuin voor de motorrijder. De wegen die vanuit Nürburg uitwaaieren, door de dorpen en over de bergkammen, zijn de reden dat het hele gebied een weekendmagneet is geworden voor rijders van het hele continent. Mik op de Hohe Acht, de hoogste top van de Eifel, en de wegen die ernaartoe klimmen, of duik af naar het Ahrdal met zijn de rivier volgende bochten en, in het seizoen, zijn wijngaarden.

Een woord van respect is hier op zijn plaats. De populariteit van de Eifel betekent dat er ook goed wordt gecontroleerd en dat er veel andere snelle rijders zijn, sommige heel snel. Het zijn open openbare wegen, geen circuit. Rijd ze voor het plezier van de bochten, laat het heldendom voor een circuitdag, en dan komt iedereen thuis.

De rit plannen: het praktische deel

Een geweldig motorweekend win je grotendeels in de voorbereiding. Een paar dingen die het waard zijn om te weten voor je naar het zuiden vertrekt:

• Timing. Het seizoen loopt ruwweg van april tot oktober. Voorjaar en vroege herfst geven de leegste wegen en het mooiste licht; hoogzomerse weekenden kunnen druk worden rond de bekende trekpleisters, zeker bij de Ring.
• Afstand. Vanuit het zuiden van Nederland zijn beide gebieden een ochtendrit. Vanuit de Randstad reken op tweeënhalf tot drie uur naar de Ardennen en iets meer naar de kern van de Eifel. Goed te doen als lange dag, en veel fijner als overnachting.
• Brandstof en stops. Beide gebieden zijn landelijk. Tank in de grotere plaatsen en gok niet op een nachtelijk pompstation diep in het bos. Het voordeel: stops bij café en Gasthaus horen bij de cultuur, dus bouw ze in.
• Snelheid en de wet. België en Duitsland nemen snelheid buiten de autobahn serieus, met camera's en controles in de populaire gebieden. De bochtige wegen zijn toch waar het plezier zit, en dat plezier zit in de bocht, niet op het rechte stuk.
• Wegdek. Let op grind dat de bochten in is gespoeld, vochtige plekken onder het bladerdak en af en toe wat resten van houtkap. Lees de weg, zeker vroeg op de dag.

De conclusie: de bochten liggen dichterbij dan je denkt

Het is makkelijk voor een Nederlandse rijder om zich een beetje bekocht te voelen door de geografie, om te geloven dat de goede wegen allemaal bij de Alpen en het verre zuiden horen. Dat is niet zo. Een deel van het meest belonende motorrijden van Europa ligt op een tank benzine afstand, geplooid in de heuvels net over de grens. Kies een vrijdag met een schone weersverwachting, richt de motor op Luik of Aken, en tegen het midden van de ochtend liggen de rechte lijnen van thuis achter je en opent de eerste echte bocht zich voor je. Het vlakke land is een fijne plek om te wonen. Het is een nog fijnere plek om een weekend te verlaten.