KTM onder Bajaj: hoe Ready to Race bijna vastliep

Een generatie lang verkocht KTM zichzelf op vaart. Ready to Race was niet zomaar een slogan, het was een businessplan: meer modellen, meer racen, meer rijders, elk jaar opnieuw. Toen, eind 2024, viel de vaart in één klap weg. Het bedrijf dat was uitgegroeid tot Europa's grootste motorfabrikant kon plotseling de onderdelen om zijn eigen motoren te bouwen niet meer betalen. Als je een KTM hebt, of er met een schuin oog naar keek, waren de afgelopen achttien maanden verontrustend om te volgen. Dus hier is de eerlijke versie van wat er gebeurde, en waarom de oranje motoren nog steeds worden gebouwd.

Hoe een reus bijna omviel

KTM's probleem was niet dat mensen zijn motoren niet meer wilden. Het was dat het bedrijf er veel meer had gebouwd dan de markt kon opnemen, en zwaar had geleend om dat te doen. Eind 2024 torste de groep een schuld van ruim twee miljard euro, met dealervloeren en magazijnen volgestapeld met onverkochte voorraad. De productie werd stilgelegd. Jaarcijfers werden uitgesteld. Er vielen ontslagen. Voor een bedrijf waarvan de hele identiteit voorwaartse beweging was, kwam stilstaan gevaarlijk dicht bij het einde.

Begin 2025 belandde de zaak bij de Oostenrijkse rechter. Er werd een sanering in eigen beheer geopend, en schuldeisers kregen een hard bod voorgelegd: ongeveer 30 cent op elke euro die ze tegoed hadden, met de rest kwijtgescholden. In februari 2025 stemden ze ermee in, met een deadline eind mei om zo'n 600 miljoen euro te vinden om die belofte na te komen. Het was, plat gezegd, een bedrijf dat zijn eigen voortbestaan tegen de klok probeerde te kopen.

Bajaj komt in beeld

De redding kwam niet uit het niets. Het Indiase Bajaj Auto was al ruim tien jaar aandeelhouder en productiepartner van KTM, en bouwde kleinere KTM- en Husqvarna-modellen die het in heel Azië verkocht. Toen de crisis toesloeg, ging Bajaj van partner naar redder.

De steun kwam in fasen. Een overbruggingskrediet van rond de 50 miljoen euro in maart 2025 kreeg de productielijnen weer aan de gang. Toen, met de meideadline in zicht, legde Bajaj het serieuze geld op tafel: een financieringspakket (naar verluidt ruim een half miljard euro, gesteund door een syndicaat met JPMorgan, Citigroup en het Singaporese DBS) om de betaling aan de schuldeisers te halen. Door die horde te nemen ontliep KTM het faillissement en kreeg Bajaj de duidelijke controle.

De symboliek werd aan de top bezegeld. Stefan Pierer, de industrieel die decennialang het gezicht van KTM was, trad terug uit zowel zijn operationele als zijn aandeelhoudersrol. En op 13 januari 2026 werd de beursgenoteerde holding, voorheen bekend als PIERER Mobility AG, officieel hernoemd tot Bajaj Mobility AG. De naam boven de deur was veranderd.

De slankere KTM die overbleef

Overleven is één ding. Een toekomst is iets anders. De KTM die door 2025 heen is heropgebouwd, is een bewust kleiner, gedisciplineerder bedrijf dan het bedrijf dat bijna failliet ging.

Het duidelijkste teken is de voorraad. KTM eindigde 2024 met ongeveer 248.000 motoren verstopt in de pijplijn. Eind 2025 was dat teruggebracht tot zo'n 147.000, ruim honderdduizend motoren die in één jaar van de boeken zijn gehaald. De productie herstartte in de zomer van 2025 in het hoofdkantoor in Mattighofen in Oostenrijk, op een slankere leest, met voorrang voor het verkopen van wat er al was boven het overspoelen van dealers met nieuwe voorraad. De omzet daalde fors, met bijna de helft op jaarbasis, maar dat was juist de bedoeling: dit was een gecontroleerde krimp, geen instorting.

De oude KTM probeerde te winnen door méér te maken. De nieuwe moet winnen door de juiste hoeveelheid te maken, en die winstgevend te maken.

Wat het betekent als je oranje rijdt

Voor eigenaren en potentiële kopers tellen de praktische vragen meer dan het bestuurskamerdrama. Zo staan de zaken ervoor.

• De motoren worden nog steeds gebouwd. Mattighofen draait weer, en het kerngamma (de Duke-nakeds, de Adventure-lijn, de enduro- en crossmachines die de ruggengraat van het merk vormen) blijft bestaan.
• Onderdelen en garantie blijven overeind. De hele sanering was zo opgezet dat KTM een going concern bleef in plaats van te worden opgesplitst, en het dealernetwerk blijft op zijn plaats.
• Het racen gaat door. De aanwezigheid van KTM in de MotoGP en de offroadcompetitie overleefde de crisis, wat voor een merk gebouwd op Ready to Race meer is dan ijdelheid: het is de marketingmotor.
• Reken op discipline in plaats van een stortvloed. Het tijdperk van een dozijn nieuwe of licht bijgewerkte modellen per jaar is waarschijnlijk voorbij. Minder introducties, strakkere voorraad en een hardere commerciële blik zijn het nieuwe normaal.

Het grotere plaatje

Er zit een stille ironie in de afloop. KTM bracht jaren door als de agressieve Europese uitdager, die zich in segmenten en markten stortte in een tempo dat de concurrentie niet kon bijbenen. Er was een Indiase partner voor nodig, die het ooit had gebruikt om zijn instapmodellen te bouwen, om het hele geheel in leven te houden. Het zwaartepunt in de wereldwijde motorindustrie is verschoven, en de redding van KTM is daar een van de duidelijkste illustraties van.

Voor rijders is de conclusie geruststellend, zij het ontnuchterend. De oranje motoren gaan nergens heen. Het bedrijf erachter is door het vuur gegaan en kwam er kleiner, stiller en, voorlopig, solvabel uit. Ready to Race werd bijna een waarschuwend verhaal over te snel groeien. In plaats daarvan krijgt het onder Bajaj nog een ronde.