2026 Ducati Hypermotard V2: de wheelie-machine wordt volwassen

Elk merk heeft die ene motor die vooral bestaat om zijn ingenieurs te laten grijnzen. Bij Ducati is dat altijd de Hypermotard geweest: te hoog om verstandig te zijn, te speels om snel te zijn in een rechte lijn, en volkomen, glorieus gelukkig zodra hij zijn voorwiel de lucht in tilt bij elke rotonde van het land. Twintig jaar nadat het origineel een supermoto-houding tot straatmotor maakte, arriveert de vierde generatie met een nieuw hart, een nieuwe naam en een truc die niemand zag aankomen. Deze komt namelijk in een versie die een beginner legaal mag rijden.

Dat is de kop die schuilgaat onder al het rubber. De 2026 Hypermotard V2 is niet alleen lichter en krachtiger dan de 950 die hij vervangt. Het is de eerste echt toegankelijke Hyper die Ducati ooit heeft gebouwd.

Waarom deze ertoe doet

De Hypermotard was altijd de kwajongen in het Ducati-gamma, het tegengif voor de chirurgische Panigale en de statige Multistrada. Maar de vertrekkende 950 droeg de oude 937cc Testastretta tweecilinder, een motorblok dat zijn leeftijd begon te tonen tegen een golf van scherpere, lichtere middenklassers. Ducati's antwoord was niet om het oude blok harder af te stellen. Het was om helemaal opnieuw te beginnen.

De nieuwe 890cc 90-graden V2 komt uit dezelfde fundamenteel nieuwe motorfamilie die de Panigale V2 en de Streetfighter V2 opnieuw uitvond, en hij verandert het karakter van de hele motor. Ducati noemt hem de lichtste tweecilinder die het bedrijf ooit bouwde, op 54,5 kg, en gewicht wegsnijden bij het allerzwaarste onderdeel betaalt zich overal terug: in het insturen, het remmen, de manier waarop het ding van richting verandert. De Hyper draaide altijd om wendbaarheid. Nu vecht er minder massa tegen de rijder bij elke bocht.

Wat is nieuw: het motorblok

De cijfers vertellen een helder verhaal. De V2 levert 120 pk bij 10.750 tpm en 94 Nm koppel bij 8.250 tpm, waarmee dit de krachtigste Hypermotard is die Ducati ooit verkocht. Dat is 6 pk meer dan de oude 950, maar het piekcijfer is niet het punt. Variabele inlaatkleptiming verbreedt de spreiding zo dat 70 procent van het piekkoppel al beschikbaar is bij slechts 3.000 tpm, precies het lage en middengebied waar een supermoto van leeft als je terugschakelt tussen bochten en het gas openzwiept om de neus omhoog te brengen.

Het is bovendien een schoner en efficienter blok, precies het soort dat een karaktervolle V-twin wegtoegelaten houdt in een tijd die er stilletjes al genoeg de nek heeft omgedraaid. Ducati heeft die les op de harde manier geleerd, en de V2 is zijn weddenschap op de lange termijn.

Wat is nieuw: het dieet en het frame

Ducati noemt 180 kg voor de standaardmotor zonder brandstof, naar eigen zeggen 13 kg lichter dan de 950. In een klasse waar een paar kilo aan het stuur voelbaar zijn, is 13 een transformatie. Het frame, het subframe en het loopwerk zijn allemaal herzien rond het kleinere, lichtere blok, en het resultaat is een machine die testers omschrijven als bijna fiets-licht in de manier waarop hij van links naar rechts flikkert.

De vering volgt het vertrouwde tweeledige Ducati-plan. De standaard Hypermotard V2 rijdt op een volledig instelbare 46mm KYB upside-downvork en een KYB-schokdemper met instelbare voorspanning en uitgaande demping. De V2 SP, voor wie het scherpere gereedschap wil, krijgt Ohlins NIX30-poten, een Ohlins STX46-demper en gesmede wielen die nog meer onafgeveerd gewicht wegnemen, wat de SP naar een opgegeven 177 kg brengt. Beide delen echte superbike-ankers: dubbele 320mm-schijven met Brembo Monobloc M4.32 radiale vierzuigerklauwen, gevoed door een radiale hoofdremcilinder.

Wat niemand zag aankomen: A2

Hier zit de stille revolutie. De Hypermotard V2 wordt aangeboden in een 35 kW-versie met beperkt vermogen voor A2-rijbewijshouders. Lees dat nog eens. Een van Ducati's meest intimiderend ogende motoren, de wheelie-grage supermoto die vroeger strikt voor ervaren herrieschoppers was, kan nu iemands eerste Ducati zijn.

Dat telt zwaarder dan welk cijfer op het specificatieblad ook. Het betekent dat een rijder met een beperkt rijbewijs het echte ding kan kopen, er twee jaar mee kan leven en hem daarna kan laten ontgrendelen naar de volle 120 pk zodra het rijbewijs meegroeit, in plaats van door te ruilen naar een compleet andere motor. Voor een merk dat altijd moeite had om jongere rijders te bereiken, is een Hyper met vol vermogen wanneer je er klaar voor bent een echt slimme zet.

Hoe verhoudt hij zich

De middenklasse supermoto- en nakedruimte is waar het gevecht om plezier per euro het felst is. De KTM 890 SMT en de diverse grote eencilinder-supermoto's benaderen de opgave vanuit andere hoeken, en Ducati's eigen Monster en de golf 800cc-driecilinders cirkelen om dezelfde koper. Wat de Hyper biedt dat geen van hen echt evenaart, is theater: de hoge stand, het rechte stuur, de V2-blaf en een logo dat voor elk cafe de hoofden doet draaien. Het was nooit de rationele keuze. Het was altijd degene die je toch wilde.

Wees wel eerlijk over de compromissen. De zithoogte van 880 mm is fors, en een supermoto-zit is heerlijk voor een uur onzin op de bergweg en vermoeiend op een lange snelwegdreun. De tank van 12,5 liter houdt de motor slank maar dwingt je op een grote dag tankstops in te plannen. En Ducati-prijzen zijn Ducati-prijzen: dit is speelgoed uit het topsegment, geen koopje.

Belangrijkste specificaties

Specificatie	2026 Ducati Hypermotard V2
Motor	890cc 90-graden V2, vloeistofgekoeld
Vermogen	120 pk (88 kW) bij 10.750 tpm
Koppel	94 Nm bij 8.250 tpm
Gewicht	180 kg (rijklaar, zonder brandstof); SP 177 kg
Zithoogte	880 mm
Tankinhoud	12,5 liter
Vering	Volledig instelbare 46mm KYB-vork, KYB-demper (SP: Ohlins NIX30 / STX46)
Remmen	Dubbele 320mm-schijven, Brembo M4.32 radiale 4-zuiger; 245mm achter
Elektronica	Cornering ABS, tractie- en wheeliecontrole, rijmodi, quickshifter
A2-optie	Ja, 35 kW-versie met beperkt vermogen
Prijs	Vanaf 16.990 euro (EU) / $16.995 (VS); SP 20.690 euro / $20.995

Prijs en beschikbaarheid

De standaard Hypermotard V2 begint bij ongeveer 16.990 euro in Europa en $16.995 in de Verenigde Staten, met de Ohlins-uitgeruste SP op zo'n 20.690 euro en $20.995. De motoren staan nu bij de dealers. Goedkoop is hij niet, maar dat was hij ook nooit, en het argument voor deze motor draaide nooit om waarde. Het draait om het gevoel van een lichte, luide, voorwiel-grage V-twin onder een rijder die grijnst in zijn helm.

Wat wel veranderd is, is wie dat gevoel mag beleven. Door zijn lichtste tweecilinder ooit te koppelen aan een echte A2-optie heeft Ducati de meest zelfingenomen motor uit zijn gamma stilletjes de meest gastvrije gemaakt. We komen binnenkort met een volledige rijtest. Op papier lijkt de vierde generatie Hyper de scherpste, en meest verstandige, gekke beslissing die Ducati in jaren heeft genomen.